تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
نمىبيند ؛ همان اسماء و صفات خداوند متعال كه سراسر هستى را پر كرده است ، چنان‌كه در دعاى كميل به اين مطلب تصريح شده است . اسماء خداوند ، جداى از ذات او نبوده و با آن ، يكى است و كثرتى در كار نيست و بنده‌اى كه به اين رستگارى بزرگ رسيده است ، در عين اين‌كه با بندگان سخن مىگويد و به مقتضاى نيازهاى عالم خاكى با آن‌ها نشست و برخاست مىكند ، امّا نگاه باطنىاش به ملكوت آن‌ها و حقيقت ايشان و نور وجه الهى است كه همه چيز از او ، هستى و روشنى مىيابد و معنى انقطاع گفتگوى او با مخلوق ، جز اين چيزى نيست .

158

شنيدن كلام خداوند سبحان « ديدهء دلش را باز مىكنم . . . و كلام خود را به او مىشنوانم . » حديث 2171 . در همين حديث معراج آمده است : « در بهشت كاخى است . . . بندگان خاص درآنند ، در هر روز هفتاد بار به نظر عنايت به ايشان مىنگرم و هر بار كه به آن‌ها مىنگرم ، با ايشان گفتگو مىكنم . . . و آن‌گاه كه بهشتيان از طعام و شراب لذت مىبرند ، اينان از ياد و گفتگو با من لذت مىبرند . » 2172 . « ( زاهدان را ) از گفتگوى خود ، به انواع لذت‌ها بهره‌مندشان كنم . » 2173 . « حجاب بين خود و او ( آن‌كه به رضاى خدا عمل كند ) برگيرم و او را به گفتگو با خود ، بهره‌مند كنم . » 2174 . در توصيف زندگى جاويد : « ديدهء دل و گوش باطنش را باز كنم تا با دلش از ناحيه من بشنود . » 2175 . از اميرالمؤمنين عليه‌السّلام - : « در دوره‌هاى فترت ( نبود پيامبر و امام ) ،
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 167 | الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)