1594 . از امام زين العابدين - عليهالسّلام - نقل شده است : « من دوست نمىدارم خدا را به خاطر اغراض شخصى و پاداش او عبادت كنم و مثل بندهء طمعكار ، فرمانبردار باشم كه اگر طمع و اميدى داشته باشد ، عمل صالح و كار خوبى انجام مىدهد و گرنه انجام نمىدهد و دوست ندارم كه خدا را از ترس عذابش عبادت كنم و مثل بندهء بدى باشم كه اگر نترسد ، كار نمىكند . » از حضرت سؤال شد : پس چرا خدا را عبادت مىكنيد ؟ حضرت فرمود : « چون او با نعمتها و عنايت هايى كه به من كرده است ، اهل وشايستهء عبادت است . »
1595 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل شده است : « اخلاص و بىپيرايه عمل كردن ، اخلاق برترين مردم است . »
1596 . « اخلاص ، عبادت مقرّبين و نزديكان به حق است . »
1597 . « اخلاص ، عالىترين و شريفترين حد ( عبادت و بندگى ) است . »
1598 . « اخلاص ، نتيجهء يقين است . »
1599 . « اخلاص ، بالاترين ( درجهء ) ايمان است . »
1600 . « از عملت جز آن مقدار كه آن را خالص انجام دهى و آن را با هوا و هوس و خواهشهاى دنيوى آلوده نكنى ، پذيرفته نيست . »
1601 . « سروران و بزرگان اهل بهشت ، مخلصين هستند . »
1602 . « هنگامى كه اخلاص پيدا شد ، ديده نورانى و بينا مىشود . »
1603 . « مسابقهء عقلا و خردمندان در اخلاص عمل است . »
1604 . « شهادت مىدهم . . . شهادت كسى كه نيّتش راست ، باطنش بىپيرايه و يقينش ناب است . »
1605 . « دوست داشتنىترين بندگان ( نزد خدا ) . . . كسى است كه براى خدا ( همه چيز خود را ) خالص كرده و خدا او را خالص خواسته است . »
1606 . « كمال توحيد ، اخلاص براى اوست و كمال اخلاص ، نفى صفات ( زايد بر ذات ) از اوست . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 397
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٩٧