تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 395

مساهمون:

ص٣٩٥
1589 . اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - مىفرمود : « خوشا به حال كسى كه عبادت و دعا را براى خدا خالص نموده و دلش به آن‌چه چشمش مىبيند ، مشغول و متوجه نيست . » 1590 . از پيامبر - صلّى اللَّه عليه‌و آله وسلّم - نقل شده است كه خداوند عزّ و جلّ فرمود : آن‌هايى كه براى من كار مىكنند ، بر كارى كه براى پاداش من انجام مىدهند ، تكيه نكنند ؛ زيرا اگر نهايت كوشش را انجام داده و نفس خود را براى تمام عمر در عبادت من به سختى افكنند ، نسبت به كرامت و بهشت و درجات عاليه‌اى كه در جوار من مىطلبند مقصّر بوده و با عبادتشان به كُنه عبادت من نخواهند رسيد ، اما بايد به رحمت من اعتماد و اتّكا كنند و به فضل من اميدوار باشند و با حسن ظنّ به من ، اطمينان قلبى پيدا نمايند . . . » 1591 . از اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - نقل شده است : « گروهى خدا را به اميد ( بهشت و پاداش ) عبادت مىكنند كه اين عبادت بازرگانان است ، گروهى خدا را از ترس ( عذاب و جهنم ) عبادت مىكنند و اين عبادت غلامان و بندگان است و گروهى خدا را به خاطر شكر ( و اين‌كه عبادت سزاوار اوست ) عبادت مىكنند كه اين عبادت آزادگان است . » 1592 . نيز از آن حضرت نقل شده است كه فرمود : « من تو را نه به خاطر ترس از آتشت عبادت كردم و نه به خاطر طمع به بهشتت ؛ بلكه تو را شايسته عبادت يافتم و عبادتت كردم . » 1593 . از امام صادق - عليه‌السّلام - نقل شده است : « مردم خدا را به سه صورت ( يكى از سه صورت ) مىپرستند : گروهى او را به اميد پاداش او مىپرستند كه اين عبادت حريصان است و طمع به حساب مىآيد . گروهى ديگر او را به خاطر دورى از آتش مىپرستند كه اين عبادت غلامان و بندگان است و ترس به حساب مىآيد ؛ اما من خدا را به خاطر دوستى او مىپرستم كه اين عبادت بزرگواران است و امنيت به حساب مىآيد ؛ زيرا خداوند عز و جل مىفرمايد : ايشان از بىتابى آن روز در امان هستند و نيز مىفرمايد : بگو اگر خدا را دوست داريد ، پس از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهانتان را ببخشد ، پس هر كس خدا را دوست بدارد خدا او را دوست مىدارد و هر كس خدا را دوست داشته باشد ، در امان است . »