1542 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل شده است : « زاهد در اين دنيا كسى است كه حرام ، طاقتش را از بين نبرد و حلال ، او را از شكر و سپاسگزارى باز ندارد . »
1543 . از امام زين العابدين - عليهالسّلام - نقل شده است : « نشانه زاهدان نسبت به دنيا و راغبان نسبت به آخرت ، ترك هر دوست و همنشين و رها كردن هر رفيق و همراهى است كه آنچه آنها مىبينند ، او نمىخواهد . بدانيد كسى كه براى پاداش آخرت كار كند ، نسبت به بهرهء زود گذر دنيا بىرغبت است . »
1544 . از عدّة الداعى نقل شده است : « حضرت نوح - عليهالسّلام - دو هزار و پانصد سال در دنيا زندگى كرد و از دنيا رفت در حالى كه خانهاى براى خود نساخت . صبح كه مىشد مىگفت : روز را شب نمىكنم و شب كه مىشد مىگفت : شب را صبح نخواهم كرد ( و دائم در فكر مرگ بود ) ، همينطور پيامبر ما هم - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - از دنيا رفت ، در حالى كه خشت روى خشت نگذاشت . »
1545 . حضرت عيسى - عليهالسّلام - به حواريين فرمود : « به كمى دنيا همراه با سلامت دين خشنود باشيد ، چنانكه اهل دنيا به كمى دين همراه با سلامت دنيا خشنود هستند . با دورى از آنها دوستى خدا را جستوجو كنيد و خشنودى خدا را در خشم آنها بيابيد . » پس حواريين گفتند : اى روح اللَّه با چه كسى همنشينى كنيم ؟ فرمود : « كسى كه ديدن او شما را به ياد خدا اندازد ، گفتارش به دانش شما بيفزايد و عملش شما را به آخرت مشتاق كند . »
1546 . جابر بن عبداللَّه انصارى مىگويد : در بصره با اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - بوديم ، وقتى از جنگ با دشمن فارغ شد ، آخرشب به سراغ ما آمد و فرمود : چه مىكنيد ؟ عرض كرديم : مشغول مذمّت دنيا هستيم . فرمود : اى جابر ! دنيا را بر چه چيزى مذمت مىكنيد ؟ سپس خدا را حمد و ثنا گفت و فرمود : « اما بعد ، چه شده است گروهى را كه دنيا را مذمت مىكنند ؟ آيا زهد در دنيا را پيشه كردهاند ؟
دنيا جايگاه صدق و راستى است ، براى كسى كه با آن راستى پيشه كند و خانه سلامت است ، براى كسى كه آن را بشناسد و سراى بىنيازى است ، براى كسى كه از آن توشه برگيرد ، نمازخانه و سجدهگاه پيامبران و فرودگاه وحى و كلام خداست ، عبادتگاه فرشتگان و خانهء دوستان خدا و تجارتخانهء اولياى اوست . در اين خانه ،
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 369
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٦٩