هر چند كه صرف توجّه به اين دو مطلب يعنى آگاهى و نظارت خدا بر تمام مؤمنان امرى سهل و ساده است ؛ اما حفظ و باقى ماندن بر اين توجه در هر آن و هنگام طاعت و معصيت و پيشآمدهاى جهان طبيعت - جز براى كسى كه خداوند او را ( از لغزشها ) نگه داشته است - كارى سخت و دشوار است و از همين روى خداوند در اين بخش از حديث مىفرمايد : « به نظارت و آگاهى من بر خودش توجه دائمى داشته باشد . » و نفرموده است : « بداند كه من بر او آگاهم . »
نيز بايد توجه داشت مراقبت و توجه به اين دو امر با فضيلت ، غير از ورود به بهشت كه در اين بخش از حديث به آن وعده داده شده است ، سبب رسيدن بنده به نتايج بسيار ديگرى است كه در آيات و روايات گذشته به بعضى از آنها اشاره شده است .
24
دوست داشتن گرسنگى
« و نور چشمش گرسنگى باشد . »
حديث
265 . امام صادق - عليهالسّلام - مىفرمايد : « نزديكترين حالت بنده به خدا وقتى است كه شكمش خالى باشد . »
266 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - مىفرمايد : « نور دانش و معرفت ، گرسنگى است و سيرى ، دورى از خدا است و تقرّب به خداوند دوستى بيچارگان و نزديكى به آنهاست . »
267 . ابوبصير از امام صادق - عليهالسّلام - نقل مىكند كه به او فرمود : اى ابا محمد ! بدن ، نسبت به خداوند سركشى مىكند و نزديكترين حالت بنده به خدا وقتى است كه شكمش گرسنه باشد و بدترين حالت بنده در پيشگاه خدا وقتى است كه شكمش پر باشد . »