خداوند مىبيند و مىشنود و اين علم ، او را از انجام كارهاى زشت منع نمايد ، اوست كه از مقام پروردگارش ترسيده و نفس را از خواهش و هواپرستى منع كرده است . »
261 . در حديث ابوذر آمده است : « اى ابوذر ! آيا ( دوست دارى ) كلماتى به تو بياموزم كه خداوند به سبب آن تو را منفعت بخشد ؟ ابوذر مىگويد : گفتم آرى يا رسولاللَّه . پيامبر فرمود : ( ياد ) خدا را نگهدار تا خدايت نگه دارد ، ( ياد ) خدا را نگهدار ، او را در برابرت مىيابى . »
262 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - فرمود : « خداوند رحمت كند بندهاى را كه به طور شايسته از پروردگارش حيا كند و در نتيجه از سر و آنچه ( از چشم و گوش و زبان و فكر و . . . ) در آن است مراقبت كند و شكم و آنچه را در آن جاى مىگيرد ، مواظبت نمايد و گور و پوسيدگى بدن در آن را ياد كند و به ياد آرد كه او را بازگشتى هست . »
263 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل شده است كه فرمود : « هر كس بين خود و خدا را اصلاح كند ، خداوند بين او و مردم را اصلاح مىفرمايد . »
264 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است كه اين آيه را تلاوت فرمود :
« بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ »
؛ ( بلكه انسان بر نفس خويش آگاه است . ) ؛ آنگاه فرمود :
« انسان با عذر آوردن در پيشگاه مردم ، بر خلاف حقيقت و علم الهى ، چه طرفى مىبندد ؟
پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - فرمود : هر كس چيزى ، از خير يا شر را پنهان كند ، خداوند جامهاى از همان نوع بر اندام او مىپوشاند ( و روزى ، چهرهء باطنىاش را آشكار مىسازد . ) اگر خير و نيك باشد ، نيك و خوب نمودار خواهد شد و اگر زشت باشد ، بد و ناهنجار . »
بيان
هر كس اندك ايمانى به خداوند داشته باشد به روشنى در مىيابد ، خداوند متعال بر او آگاه و ناظر است ؛ امّا چگونگى اين آگاهى و نظارت ، مطلبى است كه از عموم مؤمنين حتّى از خواصّ هم پنهان است ؛ مگر آن گروهى كه خداوند چشم دلشان را باز كرده و پرده غفلت از روى فطرتشان كنار رفته است .