( 3802 ) مولانا هاشمى سغدى « 1 »
از اولياى الهى و شاگرد ابوبكر ورّاق - قرن سوّم - است كه تا روز وفات استادش مصاحبت وى را داشت .
گفتار
- استادم فرمود : سخن زياد دل را سخت كند . تصفيه عبوديّت اثبات مجوسيّت است و انكار ربوبيّت . عارف نيست آن كه علم معرفت گويد پيش ابناء دنيا .
« ربّما أصلىّ ركعتين وأنصرِف منهما ، و أنا بمنزلة من ينصرف من السّرقة من الحياء . »
گاهى دو ركعت نماز مىخوانم و از آن منصرف مىشوم در حالى كه بمنزلهى كسى هستم كه از دزدى منصرف مىشود به جهت حيايى كه بر او عارض مىشود . « 2 »
( 3803 ) مولانا هبةالرحمان جامى « 3 »
از زنهاى اهل كمال و معرفت و فرزند خواجه برهان الدّين نصر است كه او نيز فرزند صلبى شيخ الاسلام احمد جامى نامقى - متوفى به سال 536 - مىباشد . مزارش در تربت جدّش در پايان قبر عمادّالدّين قرار دارد . « 4 »
هامش
( 1 ) . سُغدى / صُغدى : ناحيهاى در ماوراءالنهر از نواحى سمرقند واقع در فيما بين سمرقند و بخارا مشتمل بر روستاهاى بسيار .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 133 .
( 3 ) . جامى : منسوب به تربت جام ، از توابع استان خراسان در نزديكى مرز افغانستان كه مدفن شيخ اجمد جام در آن جا مشهور و معروف مىباشد و يا به احتمال خيلى ضعيف منسوب به چندين روستا در اطراف تربت جام .
( 4 ) . نفحات الانس ؛ رشحات عين الحياة ، در ذكر احفاد شيخ الاسلام احمد جامى .