( 3550 ) پير مسافر
از سالكان طريق يقين و ساكنان مسكن دين است . در سياحت و سفرش چون به تبريز مىرسد مىگويد : چه جاى پرفيض و صفايى است ، از براى مردن به از اين سرزمين نمىيابم ! بعد از اين مقال از دنيا مىرود ، مزارش در حوالى دمشقيّه است . « 1 »
( 3551 ) مولانا مساور بن لبيب مغربى
از كسانى است كه خداوند وى را به خالص ذكر و عناياتش برگزيد و بر مكنون سرّش آگاه ساخت . « 2 »
( 3552 ) بىبى مستوره دهلوى
از اولياى بزرگوار الهى است كه زهد و ورع را بسيار مراعات مىنمود و تا لحظه آخر با عفّت و عصمت مستور بود . فرزندى دارد به نام خواجه عزيزالدّين در نهايت كمال و حال . « 3 » عزيزالدّين كتابى دارد به نام تحفةالابرار فى كرامةالاخيار در مناقب استادش نظامالدّين اوليا - متوفى به سال 720 - كه به خط مبارك خود نوشته ، وى نيز فرزندى به نام خواجه قطبالدّين حسين دارد . وفات مستوره در دهلى اتفاق افتاد و در روضه شيخ نظامالدّين به خاك سپرده شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 27 .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 162 .
( 3 ) . ذكر وى گذشت .
( 4 ) . ثمرات القدس .