داده شدهايد در آسمان است . ) هرگز غم روزى نخوردم و در طلب آن رنج نكشيدم .
( 3547 ) سيده مريم بنت عبداللَّه بن محمد بن احمد بن اسماعيل بن قاسم مرسى « 1 » بن طباطبا
از بانوان نيكوكار زمان خويش است . بيشتر شبها از مزارش - كه در تپه و بلندى خاكى بود - نورى ساطع مىشد . حاكم زمان به گمان اين كه آن جا مزار شخصى برجسته باشد ، حفر آن مكان را مىدهد كه قبرى ظاهر مىشود و سنگى را مىيابند كه بر روى آن اسم سيده ، به گونهاى كه در فوق گذشت نوشته شده بود بود . حاكم امر مىكند مسجدى را آن جا بسازند و قبّهاى هم در سر قبر وى مىسازد . آن مسجد اكنون معروف است به اين كه دعا در آن مستجاب مىشود . « 2 »
( 3548 ) سيد مزّمل كجرات هندى
صاحب خوارق و كرامات و اخلاق حسنه مصطفويّه - عليّه افضل الصلاة والتّحيات - است . تاريخ فوت برادرش سيد مدثر را 942 يا 958 نوشتهاند . « 3 »
( 3549 ) شيخ مزيد روقاتى
عارف بزرگوار و از شاگردان اخلاقى و ملازمين بابا حسن ولى - متوفى به سال 610 - است . مزارش در سرخاب تبريز در خانقاهى است كه در آن بودهاند . « 4 »
هامش
( 1 ) . مُرْسى : منسوب به مُرْسِيَّة و يا مُرْسِيا ، شهرى مشهور واقع در اندلُس .
( 2 ) . كرامات الأولياء .
( 3 ) . ثمرات القدس .
( 4 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 93 .