مىخواهم و چون بعضى از روحانييّن از اطراف ، خدمتش مىرسيدند و ايشان را نسبت به تشكيل حوزه تحسين مىنمودند مىفرمود : آقا چه مىفرمايى ؟ من يك آخوند دهاتى بيش نيستم .
- با همه آن كه در كارهايش به اخلاص مىكوشيد ، مىفرمود : در تمام عمرم به يك كارم خيلى اميدوارم و مىدانم كه همهاش اخلاص است . شبى خوابيده بودم ، هنگامى كه خواستم از اين پهلو به آن پهلو بغلطم گفتم : يااللَّه . آن يااللَّه گفتنم بىشائبه بود ، من از اين كارم اميد نجات دارم .
مىفرمود : « اگر به من بگويند پنج سال از حكومت فلان مملكت و يا كمتر از آن به تو مىدهم ، [ در مقابل تو ] از حالات خوش و شيرينى كه در ارتباط به خدا در عبادت دارى قدرى به ما تفويض كن ، حاضر نيستم .
( 3338 ) مولانا محمد كوهى شيرازى ، مشهور به باباكوهى « 1 »
از قدماى عرفا و صاحب كمالات نفسانى و جذبهاى قوى و عاشقى صادق و از شاگردان اخلاقى ابوعبداللَّه خفيف است . سال 404 دار دنيا را وداع گفت و مزارش در دامن كوه خارج شهر شيراز در عبادتگاه او است . از وى ديوان شعر معروفى برجاى مانده است .
شعر
- روح بحرى است كه عالم همه غرقند دراو * بس عجب دانم اگر جسم كف دريايى است
هامش
( 1 ) . كوهى : منسوب به : 1 . كوه ، نام بلدى ؛ 2 . كوهك كه كوهى است واقع در سمرقند و يكى از دربهاى شهر محسوب مىشود ؛ شيرازى : منسوب به شيراز شهر معروف و قديمى ، مركز استان فارس .