( 3308 ) شيخ محمد فازيابى « 1 »
( 3309 ) شيخ محمد شاه فراهى « 2 »
صاحب علوم ظاهرى و باطنى و به يك واسطه از شاگردان اخلاقى شاهعلى فراهى است . در آخر عمر عازم حج شد ، از طريق هرموز سفر كرد . چون به منوجان « 3 » رسيد ، بيمار شد و همان جا به ديدار محبوب شتافت و به خاك سپرده شد . « 4 »
( 3310 ) ابوعبداللَّه ، محمد بن فضل بلخى فراوى « 5 » صاغدى
از اعاظم اهل معرفت خراسان و صاحب فضايل ظاهرى و معنوى است . با احمد بن خضرويه بلخى و ديگر عرفا مصاحبت داشت . اصلش از بلخ بود و سمرقند را وطن قرار داد تا اين كه سال 319 از دنيا رفت .
گفتار
- « الدنيا بطنُك ، فبقدر زهدك تزهّد في الدنيا . »
هامش
( 1 ) . فازَيابى / فارَيانى / فِريانى / فيرَبانى : منسوب به فارَياب ، بلدى از نواحى بلخ .
( 2 ) . فراهى : منسوب به فراهه ، روستايى در سيستان .
( 3 ) . منوجان : شهرى در جنوب ايران واقع در فيما بين بندرعباس و كهنوج .
( 4 ) . نفحات الانس ؛ رشحات عين الحياة ، شمارهى 485 .
( 5 ) . فُراوى : منسوب به فُراوه ، معروف به رباط فُراوه ، بلدى در نزديكى خوارزم .