( 3229 ) حافظ ابوبكر ، [ محيى الدّين ] محمد بن عبداللَّه ابن عربى ، معروف به ابن عربى معافرى اندلسى اشبيلى « 1 »
از اهل يقين در علم و از محدثين است كه با ابوحامد محمد بن محمد غزالى مصاحبت داشت و سال 543 از دنيا رفت . « 2 »
( 3230 ) محمد بن عبداللَّه ابن احمد بن حبيب عامرى صوفى « 3 »
عارف معارف دين است كه سال 530 از دنيا رفت . كتاب شرح شهاب الاثير از تأليفات او است . « 4 »
( 3231 ) سيد شمسالحق والدّين ، محمد بن عبداللَّه حصوى نوربخشى « 5 »
اهل معرفت است كه سال 903 از دنيا رفت و در نايين در مصلى [ كه اكنون تكيه و مزار حاج عبدالوهاب است ] به خاك سپرده شد . « 6 »
هامش
( 1 ) . مَعافرى / معافيرى : منسوب به قبيلهى مَعافر ، منشعب از قبيلهى بزرگ قحطان ؛ اشبيلى : منسوب به اشبيليه ، شهرى بزرگ از بلاد اندَلُس . وى غير از ابن عربى بدون الف و لام است كه شرح حال او مىآيد .
( 2 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 263 .
( 3 ) . عامرى : منسوب به جدّ به نام عامِر ؛ صوفى : 1 . از باب اشتقاق كبير از صفا و صفوت گرفته شده و به معناى برگزيده است ؛ 2 . پشمينه پوش . دو احتمال ديگر نيز در وجه تسميه به اين نام ذكر شده ، براى توضيح بيشتر ، ر . ك : مفردات راغب ، و الانساب سمعانى .
( 4 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 262 .
( 5 ) . نوربخشى : منسوب به طريقهى نوربخشيّه كه به اعتبار لقبِ مؤسّسش سيّد محمد بن محمد بن عبداللَّه موسوى خراسانى ( سيد سياهپوش ) از شاگردان ابن فهد حلّى به اين نام مشهور گرديده است .
( 6 ) . همان ، ج 3 ، ص 70 .