( 2929 ) جلالالدّين محمد بن احمد بن شاشى
عارفى جليلالقدر و صاحب زهد و عبادت و مجاهدت است . در زاويه مسجد اقصى كه ملك صلاح الدّين به سال 587 بر وى وقف كرده بود ، سكونت داشت .
( 2930 ) سعيدالدّين ، ابو عبداللَّه محمد بن احمد بن محمد فرغانى « 1 »
ظاهراً از اهل معرفت است و شرحى به نام منتهى المدارك بر قصيده تائيهى عمر بن فارض دارد . سال 730 از شرح قصيده فارغ شد . از آن جا كه قصيده ابن فارض قصيدهاى نيست كه شخص بىمايه علمى و عملى توان شرح آن را داشته باشد ، مىتوان گفت وى از عرفا و موحدين بوده است .
( 2931 ) ابوالفتح ، محمد بن احمد بن محمد محمودى صابونى « 2 »
( 2932 ) ابو عبداللَّه ، محمد بن احمد بن محمد مقرّى « 3 »
از جوانمردان اهل معرفت و سخىترين ايشان است كه در حداثت سن بر وحدت و
هامش
( 1 ) . فَرغانى : منسوب به فرغانه : 1 . بلاد واقع در ماوراى شاش و جيحون و سيحون ؛ 2 . روستايى در فارس .
( 2 ) . صابونى : سازنده يا فروشندهى صابون .
( 3 ) . مُقِرى : كسى كه به آموختن قرائت قرآن كريم به ديگران اشتغال داشته باشد .