( 2883 ) محمد بن ابراهيم معروف به ابن عبّاد نضرى مرندى « 1 »
اهل معرفت است و شرحى بر كتاب الحكم دارد .
( 2884 ) ابوحمزه ، محمد بن ابراهيم بغدادى بزّاز
از اعاظم اهل عرفان و صاحب آيات و كرامات و علم و عمل و توكّل و تجرّد و محبت و شوق و انس است . با ابوالحسن سرّى سقطى و حسن مسوحى بغدادى و بشر حافى مصاحبت نمود و در سفرهايش با ابوتراب نخشبى رفيق سفر بود . سال 289 روز جمعه ، دار دنيا را وداع گفت .
حكايت
- جعفر بن يونس شبلى گويد : ابوحمزه رويّهاش اين بود كه از خانه خارج نمىشد مگر براى امرى كه چارهاى نداشت . روزى فقيرى نزدش آمد . ابوحمزه چيزى نداشت ، پيراهن خود بيرون كرد و به فقير داد . فقير رفت و ابوحمزه را حال وجدى دست داد ، برهنه و بىپيراهن از خانه بيرون شد ، در صحرا كه مىرفت در چاهى درافتاد ، خواست صيحهاى بزند متوجه شد با خداى خود عهد كرده استغاثه به مخلوق نكند . در اين هنگام دو نفر مىگذشتند ، با يكديگر گفتند : خوب است روى اين چاه را بپوشانيم تا كسى در او نيفتد ، روى چاه را با نى و سنگ و خاك پوشانيدند و گذشتند . ابوحمزه خود مىگفت : در اين حال خواستم با ايشان سخنى گويم ، باز به يادم آمد عقدى كه ميان من و
هامش
( 1 ) . مرندى : منسوب به مرند ، از شهرهاى مشهور آذربايجان .