( 2646 ) حاج استاد غلامرضا ابن محمد دكنى « 1 » شيشهگر ملقّب و يا متخلّص به مشتاق على
عارف بزرگوارى است كه با آقا محمّد حسن زرگر « 2 » و حاج رجب على نيلى هراتى و صدرالممالك و ديگران مصاحبت داشت . سفرهاى بيشمار نموده و در آخر در تهران در ماه شعبان سال 1301 از دنيا رفته و كالبدش را به ارض اقدس رضوى - عليه السّلام - حمل نمودند . وى رسالهاى دارد به نام رساله فيضيّه « 3 » و اشعارى نيز سروده است .
گفتار
- دل را هفت طور است : طور اوّل را صدر گويند كه آن معدن گوهر اسلام است كه
أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ
« 4 » ؛ ( پس آيا كسى كه خدا سينهاش را براى پس [ پذيرش ] اسلام گشاده ، و [ در نتيجه ] برخوردار از نورى از جانب پروردگارش مىباشد پس هر [ همانند فرد تاريكدل است ] واى بر آنان كه از سختدلى ياد خدا نمىكنند . ) وقت كه از نور اسلام و شريعت ، محروم ماند معدن ظلم و كفر شود و محل وساوس شيطان و تسويلات نفس
يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
« 5 » ؛ ( آن كس كه در سينههاى مردم وسوسه مىكند .
طور دوّم را قلب خوانند و آن معدن ايمان است :
هامش
( 1 ) . دكنى : منسوب به دكن ، ناحيهاى كوهستانى واقع در جنوب هندوستان كه مركز آن شهر حيدرآباد است .
( 2 ) . ممكن است منظور از محمد حسن آقا محمّد حسن زرگر اصفهانى خراسانى متوفى 1280 قمرى باشد و ممكناست منظور آقامحمّد حسن نفّاس زرگر ملقّب به صامتعلى شاه متوفى 1297 قمرى باشد .
( 3 ) . اين رساله در كتابخانه حضرت معصومه - سلاماللَّهعليها - قم وجود دارد به شماره 1656 .
( 4 ) . سورهى زمر ، آيهى 22 .
( 5 ) . سورهى ناس ، آيهى 5 .