( 2536 ) حاج سيّد على بن محمّد جزايرى شوشترى « 1 »
از فحول مجتهدين و اهل معرفت و صاحب قدس و ورع و زهد و تقوى و كرامات است . وى را سلمان عصر و مقداد زمان خود شمردهاند . وى با شيخ مرتضى انصارى ، كمال معاشرت را داشته و صاحب سرّ وى بود و شيخ هم سخت به وى اعتقاد داشت و او را از كسانى مىدانست كه خدمت ولى عصر - عجّلاللَّهتعالى فرجهالشّريف - مىرسد و وصيّت كرده بود كه سيّد به جنازهاش نماز بخواند . سال 1283 در نجف اشرف دار دنيا را وداع گفت و در مقبره متّصله به درب قبله صحن شريف ، مقابل مقبره شيخ ، به خاك سپرده شد .
نسبت به اعتكاف مسجد سهله و كوفه بسيار مواظبت داشت و هر روز به جلسه درس شيخ حاضر مىشد و شيخ هم روزهاى چهارشنبه پس از درس ، خدمت وى مىرفت [ چنان چه در احوالات آخوند مولى حسين قلى گذشت ] و سيّد علم طبّ را مىدانست اما كسى غير از شيخ را معالجه نمىكرد .
- سيد پس از شيخ بر كرسى او بنشست و تدريس نمود و چنان بود كه گويا شيخ درس مىگويد و پس از يك سال يا كمتر ، از دنيا رفت .
حكايت
شيخ انصارى نقل مىكند كه : سيّد پس از تحصيل علم و فراگرفتن مراتب آن از علماى وقت ، اجازه مراجعت به وطن خود را گرفته و در آن جا به تدريس و امر قضا اشتغال داشت . يكى از شبها دو ساعت از شب گذشته ، دقّالباب شنيد ، خادم آمد و پرسيد :
چه كار داريد و شما كه هستيد ؟ گفت : بگوييد ملاقلى جولايى است ، مىخواهد خدمت
هامش
( 1 ) . شوشترى : منسوب به شوشتر ، شهرى از توابع اهواز .