( 2405 ) على برسى مصرى « 1 »
از برجستگان اهل معرفت و صاحب كرامات است كه مربّى جمعى از اهلاللَّه بود . « 2 »
( 2406 ) ابوالحسن ، علىّ بن به كار
از قدماى عرفا است كه با ابراهيم بن ادهم - متوفى به سال 166 - ابواسحاق فرازى و مخلّد بن حسين مصاحبت نمود و در بندر اقامت داشت و نگاهدارى اسب براى جنگ مىكرد . از وصيّتى كه به عبداللَّه خبيْق در سال 206 نموده ، معلوم مىشود در قرن سوّم هم حيات داشته است .
در احوال اين عارف بزرگ نقل شده است كه : چون شب مىشد جاريه وى جامه خواب پهن مىكرد ، وى با دست خود آن را لمس مىكرد و مىگفت :
« واللَّه إنّك لطيّب ، واللَّه إنّك لبارد ، واللَّه لا علوتُك ليلتى . »
به خدا سوگند كه تو پاكيزه هستى و به خدا قسم كه تو خنك مىباشى و به خدا سوگند كه امشب بر تو نمىروم .
و نماز صبح را به وضوى نماز عشاء به جاى مىآورد .
گفتار
- وى به سند خود از ابىالجوزاء از حسن بن على « 3 » حديث مىكند كه رسولاللَّه
هامش
( 1 ) . برس : 1 . بُرس : منقطهاى در سرزمين بابِل ( بين النهرين ) كه آثار بخت النصر در آن وجود دارد ؛ 2 . بِرس : روستايى واقع در فيما بين اردبيل و گيلان ؛ مصرى : منسوب به كشور معروف مِصْر واقع در شمال شرقى آفريقا . )
( 2 ) . كرامات الأولياء .
( 3 ) . ظاهر اين است كه مراد از حسن بن على ، امام دوّم باشد و منظور از ابىالجوزاء ، منبة بن عبداللَّه تميمى است .