( 2270 ) عبدالمؤمن بن خواجه ابوالحسن صوفى جامى « 1 »
صاحب تقوى و ورع است كه حافظ كلام اللَّه بود و در سال 925 از دنيا رفت و در قريه بزْد « 2 » از ولايت جام به خاك سپرده شد . « 3 »
( 2271 ) شيخ عبدالنّبىّ شطارى « 4 »
( 2272 ) شيخ عبدالنّبى هندى
از نوادر روزگار به ويژه در علم توحيد است . تصنيفات عظيمه و لطيفه دارد ، از آن جمله شرحى بر لوايح جامى كه بسيارى از معارف و حقايق در آن درج است و گفتهاند جميع تأليفات وى دلالت بر بزرگى و كمال وى مىكند . وى در سال 959 دار دنيا را وداع گفت .
هامش
( 1 ) . صوفى : 1 . از باب اشتقاق كبير از صفا و صفوت گرفته شده و به معناى برگزيده است ؛ 2 . پشمينه پوش . دو احتمال ديگر نيز در وجه تسميه به اين نام ذكر شده ، براى توضيح بيشتر ، ر . ك : مفردات راغب ، و الانساب سمعانى ؛ جامى : منسوب به تربت جام ، از توابع استان خراسان در نزديكى مرز افغانستان كه مدفن شيخ اجمد جام در آن جا مشهور و معروف مىباشد و يا به احتمال خيلى ضعيف منسوب به چندين روستا در اطراف تربت جام .
( 2 ) . بزْد / بَزده / بزوده : دژ استوار از توابع نسف از بلاد ماوراءالنهر .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 433 .
( 4 ) . شطّارى / شطّاريه : منسوب به شطّار ، يكى از طريقههاى اهل معرفت . شطّار در لغت به معناى شخص تيزرو است و از آن جا كه اهل اين طريقه در كسب مرتبهى فناء فى اللَّه سرعت را اختيار مىنمودند ، شطاريّه ناميده شدهاند .