شريف حمزه عقيلى است . حسين بن منصور خبر قتل خود را پيش از وقوع ، به كيفيّتى خاصّ به وى داد و چنان شد كه گفته بود . « 1 »
( 2269 ) مولانا عبدالملك خرتوتى [ توتى ]
از موحّدين است كه احمد بن ابىالحسين رفاعى - متوفى به سال 578 - وى را در كوچكى ملاقات نمود .
نقل است كه رفاعى مىگفت : كودك بودم كه خدمت وى رسيده و گفتم : مرا وصيّتى فرما . گفت :
« يا أحمد ! إحفَظ ما أقول لك . فقلتُ : نعم ، فقال : ملتفت لايصلُ ، ومتسلّل لايفلح ، و من لم يعرف من نفسه النقصانَ فكلّ أوقاته نقصان . »
اى احمد ! آن چه را به تو مىگويم حفظ كن . گفتم : بلى ، گفت : انسان يا متوجّه و آگاه است لكن نمىرسد و يا رها و آزاد است لكن رستگار نمىشود و كسى كه كمبود را از خودش نشناسد ، تمامى اوقاتش در نقصان است .
از خدمتش رفتم تا يكسال آن را تكرار كردم ، پس از آن باز خدمتش رسيدم و گفتم :
« أوصنى ، فقال : ما أقبح الجهل بالألبّاء ، والعلّة بالاطبّاء ، والجفاء بالأحبّاء . »
مرا وصيتى كن ، گفت : چهقدر قبيح است نادانى براى صاحبان عقل و مرض براى طبيب و ستم به محبين .
از خدمتش مراجعت نمودم و تا يك سال آن كلام را از خاطر مىگذرانيدم ، موعظه وى مرا نفع بخشيد . « 2 »
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 177 .
( 2 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 121 .