( 2220 ) شيخ عبداللَّه عجمى « 1 »
از اكابر اوليا ، و اعيان اصفيا ، صاحب كرامات است . قريب به سال 640 دار دنيا را وداع گفت و در قريه كضرطشه از توابع حلب به خاك سپرده شد و مزارش مورد توجّه است . « 2 »
( 2221 ) ابوعبدالرّحمان ، عبداللَّه بن عبد العزيز غمرى « 3 »
از ابرار و متعبّدين و زهّاد است كه از مجالست مردم كناره داشت و در مقابر سكونت مىنمود . وى سال 184 در سن 66 سالگى دار دنيا را بدرود گفت .
گفتار
- موعظه كنندهتر از قبر نمىدانم و براى حفظ دين چيزى سالمتر از تنهايى نديدم .
- « من غفلتك عن اللَّه تعالى أن تمرّ على ما يسخط اللَّه - عزّوجلّ - ، فلا تنهى عنه خوفاً من النّاس ؛ و من ترك الأمر بالمعروف خوفاً من المخلوقين ، نزعت منه هيبة اللَّه - عزّوجلّ - . »
از موارد غفلت از خداوند متعال آن است كه بر آن چه او غضبناك است بگذرى لكن از او كنار نروى به جهت ترس از مردم و كسى كه امر به معروف را به علت ترس از مردم ترك كند ، هيبت و عظمت خداوند - عزّوجلّ - از او كنده مىشود .
- « إنّ الرّجل ليسرف فى ماله ، فيستحقّ الحَجرُ عليه ؛ فكيف به من يسرف أموال المسلمين ؟ » « 4 »
هامش
( 1 ) . عجمى : منسوب به 1 . عجم و بلاد فارس ؛ 2 . كسى كه نمىتواند به خوبى عربى سخن بگويد .
( 2 ) . كرامات الأولياء .
( 3 ) . غمرى : منسوب به : 1 . غَمْر ، قبيلهاى منشعب از غافق ؛ 2 . روستايى است پايينتر از هيت در صحرا نزديك فرات .
( 4 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 55 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 8 ، ص 283 .