يعنى به آن چه خداوند با خواست خود مىكند خشنود باش ، تا به دريافت انواع مواهب و عطاياى افزون او كامياب گردى . « 1 »
( 2168 ) نجم الدّين عبداللَّه اصفهانى
( 2169 ) خواجه عبداللَّه امامى اصفهانى
عارفى جليل القدر و از اصحاب خواجه علاءالدّين عجذوانى است كه در قرن نهم مىزيست . نقل شده كه وى مىگفت : اوّل بار كه خدمت خواجه رسيدم اين بيت را خواند .
تو ز خود گم شو كمال اين است و بس * تو ممان اصلًا وصال اين است و بس « 2 »
( 2170 ) شيخ عبداللَّه بَرْزش آبادى مشهدى « 3 »
( 2171 ) خواجه عبداللَّه برقى « 4 »
هامش
( 1 ) . نفحات الانس ؛ رشحات عين الحياة ، شمارهى 567 ؛ طرائق الحقائق ، ج 6 ، ص 298 ؛ كرامات الأولياء .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 455 .
( 3 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 154 .
( 4 ) . برقى : منسوب به بَرْقه ، ناحيه وسيعى مشتمل بر شهرها و روستاهاى بسيار ، بين اسكندريّهى مصر تا آفريقا ، كه اكنون منطقهى شرقى كشور ليبى مىباشد .