( 2111 ) آقا سيّد عبدالغفّار مازندرانى
مردى با كمال و صاحب علم و عمل و زهد و ورع و تقوى و صلاح و كرامات و يكى از شاگردان اخلاقى آخوند مولا حسين قلى همدانى - متوفى به سال 1311 - است .
روز چهارشنبه أوّل جمادى الثانية يا ربيع الأوّل سال 1365 از دنيا رفت و در صحن شريف اميرالمؤمنين - عليه السّلام - به خاك سپرده شد .
حكايت
نقل است كه وى مىگفت : در حال احتضار يكى از شاگردهاى استاد حاضر بودم ، گفت :
برويد به آقا سيّد احمد و بهارى [ كه دو نفر از شاگردان برجسته آخوند بودهاند ] بگوييد بيايند . چون حاضر شدند ، گفت : آن مطلبى كه سالها استاد مىفرمود و من نمىتوانستم قبول كنم الآن برمن روشن شد . اين بگفت و جان بداد . استاد علّامه طباطبايى - رحمهاللَّه - پس از نقل اين جريان فرمودند : آن مطلب توحيدى است كه خواص از اهل معرفت به آن قايلند و مشاهَدِ آنهاست باز فرمودند : با آن كه سيّد عبدالغفّار خود ناقل اين جريان است ، خود هم از منكرين بوده . « 1 »
( 2112 ) شيخ عبدالغفور
از عرفا و اولياى وقت خويش است كه با قطب عالم برهانالدّين بخارى - متوفى به سال 857 - مصاحبت داشت . در احمدآباد هند وفات نمود و مزارش در همان جاست . « 2 »
هامش
( 1 ) . طبقات اعلام الشيعه ( نقباء البشر ) ، ج 3 ، ص 1145 ، شمارهى 1272 .
( 2 ) . ثمرات القدس .