گفتار
- مىگفت : حضرت رضا - عليه السّلام - به من فرمود :
« يا عبدالعظيم ! أبلغ عنّى أوليائى السّلام وقُل لهم : أن لا يجعلوا للشيطان على أنفسهم سبيلًا ؛ وأمُرهم بصدق الحديث وأداء الأمانة ؛ وأمُرهم بالسّكوت ، و ترك الجدال فيما لا يَعنيهم ، واقبال بعضهم على بعض ، والمزاورة ؛ فإنّ ذلك قربة إلىّ ولا يشغلوا أنفسهم بتمزيق بعضهم بعضاً ؛ فإنّى آليت على نفسى أنّه مَن فعل ذلك وأسخَط وليّاً من أوليائى دعوتُ اللَّه ليعذّبه فى الدّنيا أشدّ العذاب وكان فى الآخرة من الخاسرين ؛ وعرّفهم أنّ اللَّه قد غفر لمحسنهم وتجاوز عن مسيئهم ، إلّا من أشرك بى أو آذى ولياً من أوليائى أو أضمر له سوءاً ؛ فإنّ اللَّه لا يغفر له حتّى يرجع عنه ، فإن رجع وإلّا نزع روح الإيمان عن قلبه وخرج عن ولايتى و لم يكن له نصيباً فى ولايتنا ، وأعوذ باللَّه من ذلك . »
اى عبدالعظيم ! از طرف من به دوستانم سلام برسان و به ايشان بگو كه براى شيطان بر جانشان راهى قرار ندهند ؛ و ايشان را امر كن به راستى در گفتار و اداى امانت ؛ و ايشان را امر كن به سكوت و جدال و نزاع نكردن در امورى كه براى ايشان فايده ندارد و روى كردن بعضى از ايشان بر بعض ديگر و زيارت كردن يكديگر ؛ زيرا اين كار موجب نزديكى به من مىشود ؛ و خود را به دريدن يكديگر مشغول نكنند ؛ زيرا من برخودم قسم خوردم كه كسى كه اين كار را بكند و يكى از دوستانم را غضبناك كند ، از خدا بخواهم كه او را در دنيا به شديدترين عذابها عذابش كند و در آخرت هم از زيانكاران باشد و به ايشان بفهمان كه خداوند به تحقيق نيكوكارشان را مىبخشد و از گناهكارشان درمىگذرد ، مگر كسى كه به من شرك ورزيده يا يكى از دوستانم را اذيّت كند ، يا در باطنش براى او بدى را قصد كند ؛ زيرا خداوند گناهش را نمىآمرزد تا از اين كار برگردد ، پس اگر برگشت [ كه هيچ ] و در غير اين صورت روح ايمان را از قلبش جدا كرده و از ولايت من خارج مىشود و براى او نصيبى در ولايت ما نيست و از اين امر به خداوند پناه مىبرم .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١١٧