( 1911 ) پير صديق كروى « 1 »
عارف بزرگوارى است كه در طريق مجاهدت مردانه كوشيد تا جرعهاى شهد سعادت نوشيد و گوى توفيق از اقران ربود و به عنايات و سعادت ابدى مشرّف گشت .
از شاگردان اخلاقى بابا احمد بود . ابتدا از قطّاع طريق بود و در آخر سعادتمند شد . در قرن پنجم مىزيست و مزارش در ما بين كججان « 2 » و سفيدخوانى از نواحى تبريز است . « 3 »
( 1912 ) حاج ميرزا صفا ، ملقب به قنبر على
موحد كامل و عالم عامل و صاحب كمالات نفسانى است . از شاگردان حاج محمّد حسين ملقّب به حسين على شاه بود كه به سياحت اكثر ممالك رفته و كراراً به زيارت مكّه معظّمه و عتبات و ارض اقدس مشرّف شد . تولّد آن جناب سال 1212 در مازندران و وفاتش سال 1291 واقع شد و در در در بقعهاى كه كنار كوهى است و پايين آن چشمه على است و به صفاييه معروف است به خاك سپرده شد . بقعه و صحن را ميرزا حسينخان ، مشيرالدّوله ، صدر اعظم براى وى بنا نهاد . نقل است در وقت نزع اين بيت را مىخواند :
يار مىآيد و هنگام نثار است مرا * يكدم اى جان گرامى به تو كار است مرا « 4 »
هامش
( 1 ) . ممكن است پير صديق كروى كه در قرن ششم مىزيست ، باشد .
( 2 ) . كججان : منسوب به كججان ، روستايى در دو فرسخى تبريز .
( 3 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 165 .
( 4 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 107 .