( 1820 ) ميرشمس الدّين
از اجلّهى متقدّمين اوليا است و مزارش جنب مزار عمادالدّين در كوچه سرخاب تبريز قرار دارد . « 1 »
( 1821 ) سيّد شمس الدّين اخواللّر بن الأحمر
( 1822 ) شمس الدّين افندى سيواسى « 2 »
عارف باللَّه است كه همواره در كنج عزلت و خلوت به صمت وجوع و سهر مىگذرانيد و در شريعت و معارف كمتر كسى با وى برابرى نمود . حاج زينالعابدين شروانى - متوفى به سال 1253 - با وى ملاقات داشت .
( 1823 ) سيّد شمس الدّين اقطابى
شاگرد اخلاقى و صاحب اجازه و از نوّاب سيّد نعمت اللَّه ولى - متوفى به سال 834 - است . مزارش در تبريز مشخص بوده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 105 .
( 2 ) . افندى : واژه تركى برگرفته از لاتين ، كسى را كه مستقّل از ديگران كار كند ، كه به طريق احترام به بزرگان اطلاق شده و يا به آخر نام آنان افزوده مىشود ؛ سيواسى : منسوب به سيواس ، واقع در تركيه كنونى .
( 3 ) . ر . ك : شرح حال سيّد .