اميد مىبندد .
- « من نظر إلى الخلق بعينه طالت خصومته معهم ، و من نظر إليهم به عين اللَّه عذّرهم فيما هم فيه ، وقلّ اشتغاله بهم . »
هر كس با ديدِ خود به مردم بنگرد ، دشمنىاش با ايشان به طول مىانجامد و هر كس با ديدِ خدا به آنان بنگرد ، ايشان را در آن چه هستند معذور دانسته و كمتر به آنان مشغول مىشود .
- « من شخّص بصرَه عن المحارم وأمسك عن الشهوات وعمر باطنَه بدوام المراقبة و ظاهره باتباع السنّة وعوّد نفسه أكل الحلال ، لم تخطئ فراسته . »
هر كس چشمش از محرمات برداشته شده و از شهوات خوددارى كند و درونش را با مراقبت دايمى ، و ظاهرش را با پيروى از سنّت [ در روش رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ] آباد كند ، و خود را به خوردن حلال عادت دهد ، زيركى و فهم دقيق و پيش بينىاش به خطا نمىرود .
- « علامة الركون إلى الباطل ، التقرّب إلى المبطلين . »
نشانه آرام گرفتن و تمايل به باطن ، نزديكى جستن به باطل آوران [ در دين و اهل بدعت ] مىباشد .
- صدق سه علامت دارد : اوّل آن كه قدر دنيا از دل تو برود و زر و سيم پيشت چون خاك باشد ، تا چون تو را سيم و زر به دست افتد چون خاك بيفشانى . دوّم آن كه ديدن خلق از دلت بيفتد ، چنان چه نزد تو مدح و ذم يكى باشد ، نه از مدح كسى زيادت شوى و نه از ذمّ كسى ناقص گردى . سوّم آن كه خوددارى از شهوات از سر تو بيرون شده باشد [ چنان چه ] تو خشنود گردى . پس اگر چنين باشى ، ملازمت طريقه مردان كن و الّا تو را با اين سخن چه كار ؟
- علامت صبر سه چيز است : ترك شكايت و صدق رضا و قبول قضاء .
- دنيا بگذار كه توبه كردى و هواى نفس بگذار كه به مراد رسيدى . « 1 »
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ص 77 ؛ تذكرة الاولياء ؛ نفحات الانس ؛ رشحات عين الحياة ، شمارهى 70 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ح 10 ، ص 237 ؛ كرامات الأولياء .