( 1733 ) خواجه سليمان شاه جوهرى
صاحب مُكنت و جواهرات بسيار و جمعيّت زياد بود كه جذبات الهى شامل حالش شد ، ترك و تجريد اختيار نمود ، و پس از بازگشت به تبريز تمام اموال خود را تفرقه ساخته و به ملازمت بابا مزيد مولانا محمّد - متوفى به سال 620 - شتافت و درجه عالى يافت . بابا حسن و يارانش به استقبال وى شتافتند ، بابا حسن محل نماز خود را به وى داد و خود و يارانش به وى اقتدا مىكردند . مزارش در حوالى امامزاده عبداللَّه تبريز است . « 1 »
( 1734 ) ابوالمعتمر ، سليمان بن طرخان تيمى « 2 »
از متعبّدين و متهجّدين و ابرار است كه سفيان ثورى - متوفى به سال 161 - خود را از شاگردان وى مىشمرد . 40 سال نماز صبحش را به وضوى نماز عشاء خواند و هميشه پاى برهنه راه مىرفت و هيبتى در ميان مردم داشت و بر امرا وارد مىشد و ايشان را امر و نهى مىنمود . « 3 »
( 1735 ) شيخ سليمان بن عفّان ماندو والى دهلوى
صاحب رياضات و مجاهدات شاقّه است كه عدهاى از اهل كمال را ديد و با شيخ
هامش
( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 95 .
( 2 ) . تيمى : منسوب به قبيلهاى به نام تَيم .
( 3 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 32 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 3 ، ص 27 .