( 1497 ) داود بن هلال نصيبى « 1 »
از كسانى است كه خداوند وى را به خالص ذكر وعناياتش برگزيد و بر مكنون سرش آگاه ساخت .
گفتار
وى گويد : در صُحُف ابراهيم - عليه السّلام - نوشته شده است كه :
« يا دنيا ! ما أهونكِ على الأبرار الّذين تصبحتِ لهم وتزيّنتِ لهم ! إنّي قد قذفتُ في قلوبهم بغضكِ والصّدود عنك ، ما خلقتُ خلقاً أهون عليّ منك ، كلّ شأنك صغير ، وإلى الفناء تصيرين ، قضيتُ عليك من يوم خلقتُك أن لا تدومين لأحد ، ولا يدوم لكِ أحد ، وإن بخل صاحبُك وشحَّ عليك ، طوبى للأبرار الّذين أطاعوني من خلقي ! إطّلعونى من قلوبهم على الرضا ، واطّلعونى من ضميرهم على الصدق والاستقامة ، طوبى لهم مالهم عندى من الجزاء إذا وفدوا إلى قبورهم النور يسعى أمامهم ، والملائكة حافّون بهم ، حتّى أبلغ بهم يرجون من رحمتى . »
اى دنيا ! چه قدر خوار و بىارزشى بر نيكانى كه خود را براى آنان زيبا جلوه داده و آراسته مىكنى ! من در دل ايشان كينه و دشمنى به تو و اعراض از تو را انداخته و قرار دادم ، مخلوقى خوارتر و پستتر از تو در نزد خود نيافريدم ، تمام شأن و شكوه تو كوچك است و به نيستى و نابودى مىگرايى ، از روزى كه تو را آفريدم بر تو حكم كردم كه براى هيچ كس دوام نداشته باشى و كسى هم براى تو دايمى نباشد ، هر چند كه دوست دار و صاحب تو بر تو بخل
هامش
( 1 ) . نصيبى : منسوب به نصيبين ، شهرى واقع در جزيره ، اسم خاص بلد خاص به نام جزيرهى ابن عمر و چندين بلد ديگر از جمله موصل ، سِنجار ، حَرّان ، رقّه ، رأس العين ، آمُد و ميافارقين كه بين دجله و فرات واقع هستند و به همين دليل به آنها اسم جزيره اطلاق شده است .