« دعى لزاذان بالإسم الأعظم الذى لا يردّ . »
براى زاذان به اسم اعظمى كه برگشت ندارد ، دعا فرمود . « 1 »
( 1612 ) زاذان بن محمد بن زاذان « 2 »
جمال السالكين و از علماى ربانى صاحب علم و عمل است . بر سنن و مستحبات و ساير طاعات مواظبت داشت ، شبها بيدار ، روزها صائم و كم گفتار بود . پنجشنبه 18 صفر سال 1322 در كاظمين از دنيا رفت و در رواق شريف به خاك سپرده شد .
( 1613 ) زاهدان سياحين
ابراهيم بن ادهم - متوفى به سال 166 - گويد : از شهرى مىگذشتم . دو زاهد سياح را ملاقات نمودم . يكى از ديگرى پرسيد :
« ما ورث أهل المحبّة من محبوبهم ؟ »
اهل محبت از محبوبشان چه چيزى را به ارث بردند ؟
ديگرى گفت :
« ورثوا النظر بنور اللَّه تعالى ، والتعطّف على أهل معاصي اللَّه . »
نگريستند به نور خداوند متعال و مهربانى و عطوفت بر اهل معصيت خدا را به ارث بردند .
پرسيدم : چگونه مىشود بر اهل معصيت عطوفت كرد ، و حال اين كه محبوب خود
هامش
( 1 ) . جامع الرّواة ، ج 1 ، ص 324 ، رجا ، ج 1 ، ص 436 ، شمارهى 184 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 31 .
( 2 ) . زاذان : نام جدّ .