( 1611 ) ابو عمره [ ابو عمر ] زاذان فارسى « 1 »
از ابرار اصحاب امير المؤمنين - عليه السّلام - است كه در ركاب آن حضرت شهيد شد .
حكايت
به وى گفتند : قرآن خوب مىخوانى ، نزد چه كس تعلم كردهاى ؟ تبسمى كرد وگفت :
على بن ابى طالب - عليهماالسّلام - بر من مىگذشت ، صداى خوبى داشتم و شعر مىخواندم ، از صوت من خوشش آمد و فرمود : قرآن مىدانى ؟ گفتم : چگونه قرآن مىدانم ؟ ! قسم به خدا ، جز آن چه در نماز لازم است خوانده شود نمىدانم . حضرت فرمود : نزديك بيا ، نزديك شدم در گوش من سخنانى فرمود كه من نفهميدم چه مىفرمايد . سپس فرمود : دهنت را باز كن ، باز كردم ، آب دهان مبارك به دهان من انداختند ، از خدمتش نگذشتم مگر اين كه قرآن را با اعراب و همزهاش مىدانستم و احتياج به آن كه از كسى سؤال كنم ، نداشتم .
يكى از صحابه حضرت باقر - عليه السّلام - مىگويد : به حضرت عرض كردم چنين حكايتى به ما رسيده است . فرمود : زاذان راست گفته ، اميرالمؤمنين على - عليه السّلام - :
هامش
( 1 ) . زاذان : نام جدّ ؛ فارسى / فارسيّه : منسوب به فارس ناحيه و استانى معروف واقع در جنوب ايران .