( 1104 ) جمال الاسلام [ الدّين ] مسندى « 1 »
( 1105 ) ابو ايّوب ، جمال بغدادى
از اسخياء و صاحب مشاهدات و مجاهدات و كرامات عجيبه است كه با بشر - متوفى به سال 227 - و اصحاب كرخى مصاحبت داشت .
گفتار
از وى نقل است كه : وقتى با خود متعهّد شدم كه قدم بر ندارم مگر آن كه ذاكر باشم ، و غفلت نداشته باشم ، « فأخذنى عرجة ، فعملت من أين اتيت . » ؛ ( مرا توفيقى دست داد كه از ذكر فهميدم اين توقف از كجا حاصل آمد . ) شروع به گريه و استغاثه و توبه كردم تا آن علت و توقف بر طرف شد . به موضعى كه مرا غفلت حاصل شده بود ، برگشتم و به ذكر مشغول شدم ، « فمشيت سليماً » ؛ ( پس به سلامت قدم برداشتم . ) « 2 »
( 1106 ) شيخ جمال پهترمى
از برجستهترين و بهترين اولياى وقت خويش است كه روش معنوى خود را از اخيار مستور مىداشت تا از دنيا رفت . اين عارف باللَّه در كجرات « 3 » مدفون گرديد .
هامش
( 1 ) . مُسْنَدى : منسوب به حديث مُسنَد .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 313 .
( 3 ) . كجرات : از بلاد هند .