درگاهت و اخبات و توجه دايمى رجوع كنندگان به تمام وجود به درگاهت را به من عنايت فرما ، و در بين مردم به طاعت زينتم ده ، در پيشگاه خويش با خدمت و به بندگى نيكويت ، نيكويم گردان ، وهنگامى كه متقين به درگاه تو وارد مىشوند ، بزرگم بدار وكرامتت را نصيبم كن ، كه تويى بهترين مقصود و بهترين معبود و بهترين ستايش شده و بهترين شكرگزارى شده .
مناجات
- در سحرگاهان اين چنين مناجات مىنمود :
« قام المبطلون وقمتُ معهم ، قمنا إليك ونحن متعرّضون لجودك ، فكم من ذى جُرم عظيم قد صفّحتَ له عن جُرمه وكم من ذى كرب عظيم قد فرّجتَ له عن كَربه وكم من ذى ضرّ كثير قد كشف [ كشفت ] له عن ضرّه ، فبعزّتك ، ما دعانا إلى مسألتك بعد ما انطوينا عليه من معصيتك إلّاالّذى عرفنا من جودك وكرمك ، فأنت المؤمّل لكلّ خير و المرجوّ عند كلّ نائبة . »
اهل باطل [ و صاحبان اعمال پوچ ] بلند شدند و من نيز باآنان بلند شدم . رو به سوى درگاه تو بلند شدم در حالى كه خواهان جود و بخشش تو هستم ، پس چه بسا كسانى كه جرم و گناه بزرگ داشتند و تو از گناهشان درگذشتى و چه بسا كسانى كه گرفتارى گلوگير بزرگى داشتند ، كه تو گرفتاريشان را بر طرف كردى و چه بسا كسانى كه رنجورى بسيارى داشتند كه رنجورى و گرفتاريشان را بر طرف نمودى ؛ پس به عزت و سرفرازىات سوگند كه ما را وادار نكرد به سؤال كردن از تو بعد آن همه گناهان كه كرديم مگر بخشش و گرمى كه از تو شناختيم ، پس تنها تو هستى كسى كه براى هر خير و خوبى به تو آرزو بسته مىشود ، وهنگام هر مصيبت وگرفتارى مايهى اميد هستى . « 1 »
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 6 ، ص 303 .