شاگرد اخلاقى مير محمد نجفى بود كه در مضمار رياضت از اقران خود كاملًا پيشى جست و بسيارى خوارق عادات از او به ظهور رسيد ، چنان كه آهن در دستش موم مىشد . مشهور است چون به زيارت مولى اميرالمؤمنين - عليه السّلام - مشرّف شد ، بر سنگى كه برابر روضهى متبرّكه بر ديوار نصب بود تكيه داده به يك پاى ايستاد تا هفت روز و انتظار رخصت مىكشيد . در سال 830 از دنيا رفت و مزارش در درب اعلى تبريز است . مولدش در بادكوبهى شيروان و يا قصبه تون از اعمال خراسان بود و در شهر تون بسيار اقامت گزيد . « 1 »
( 1417 ) بابا حيدر نقّاش
اهل معرفت و از شاگردان اخلاقى و ملازمين بابا حسن ولى - متوفى به سال 610 - است . مزارش در سرخاب تبريز در خانقاهى است كه در آن بودهاند . « 2 »
( 1418 ) حيّان اسود
عارف بزرگوارى است كه خداوند به خالص ذكر و عناياتش برگزيده و بر مكنون سرّش آگاه ساخته و در قرن دوم مىزيست . « 3 »
هامش
( 1 ) . فوائد الرضويّه ، ج 1 ، ص 166 .
( 2 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 93 .
( 3 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 164 .