( 1285 ) خواجه حسن بن علاء الدّين محمد بن محمد عطاّر چرخى « 1 »
از اهل معرفت است كه جذبهاى قوى داشت و مستغرق ذكر و ياد حق تعالى بود ، به طورى كه گويا در ميان جمعيت از آمدن و شدنِ خلق اطلّاعى نداشت . سفرى به شيراز كرد و در شب دوشنبه سال 826 عيد قربان در همان جا از دنيا رفت و جنازهاش را از شيراز به ولايت صنعانيان كه مدفن والد وى بود حمل نموده و به خاك سپردند . « 2 »
( 1286 ) حسن بن محمّد نهاوندى « 3 »
صاحب علم و عمل و موصوف به صفات حميده است كه مراحل سلوك را پيمود و صحبت با مشايخ و اكابر زمان خود را درك نمود و با ايشان مؤانست داشت . اين عارف بزرگ در قرن سيزده مىزيست .
شعر
- هر كه خواهد زغم هر دو جهان آزادى * گو : بيا و قدحى نوش زميخانهى ما
ما سر به گريبان خجالت به درِ دوست * زاهد شده مغرور ، كه ما ز اهل بهشتيم
حسن تو و من ، پرتوى از حسن وجوب است * گر از ره امكان نگرى ، يكسره زشتيم « 4 »
هامش
( 1 ) . چرخى : منسوب به چرخ از مضافات غزنين .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ، نفحات الانس ، شمارهى 350 ؛ طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 27 ؛ كرامات الأولياء .
( 3 ) . نهاوندى : منسوب به نهاوند از شهرهاى قديمى ايران واقع در جنوب و قبلهى همدان .
( 4 ) . رياض العارفين ، ص 432 .