( 1258 ) سيد حسن [ حسين ] بن عبدالغفّار اسكويى « 1 »
اهل معرفت و شاگرد اخلاقى يعقوب رومى - متوفى به سال 912 - است . در خانقاه خود در قصبهى اسكو آذربايجان به خاك سپرده شد . وى از فرزندان امام جعفر صادق - عليه السّلام - مىباشد كه اجدادش در خلخال « 2 » به سر مىبردند . « 3 »
( 1259 ) حسن بن عتيق عسقلانى « 4 »
از اكابر علماى عاملين و وجوه اولياى صالحين است كه مستجاب الدعوه و صاحب كرامات بود . در سال 578 دار دنيا را وداع گفت و در قرافه « 5 » به خاك سپرده شد .
حكايت
از وى نقل است كه : جماعتى در درياى شور سوار كشتى بودند كه به جزيرهاى رسيدند .
در آن جا زنى سياه را ديدند كه نماز خود را صحيح به جاى نمىآورد ، بلكه بر مىخاست و حرفهايى چون سخن مردمان مىگفت و پس از آن ركوع و سجده مىنمود . به او گفتند : نماز اين گونه نيست . گفت : به من تعليم كنيد . پس از آن كه سوره فاتحه و ركوع و سجده را به وى آموختند ، به قصد ادامهى سفر سوار شدند و چون
هامش
( 1 ) . منسوب به اسكو ، از توابع تبريز .
( 2 ) . خلخال : شهرى از آذربايجان ، و اكنون جزو استان اردبيل .
( 3 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 205 .
( 4 ) . عسقلانى : منسوب به عَسْقلان : 1 . شهرى معروف واقع در ساحل فلسطين در نزديكى مصر ؛ 2 . محلّهاى در بلخ و يا روستايى از توابع آن .
( 5 ) . قَرافه : 1 . قبيلهاى منشعب از قبيلهى بزرگ معافِر ؛ 2 . گورستانى معروف واقع در مصر ، كه به دليل نزول و امامت قبيلهى ياد شده در آن جا ، بدين نام ناميده شده است .