( 636 ) احمد بن على شيرازى
عارف ربانى كه در بغداد به سر مىبرد ، و در سال 528 بدرود حيات گفت . « 1 »
( 637 ) ابوالعباس ، احمد بن عمران شريح
رهرو راه معرفت و فقيه عراق در بغداد بود . با جنيد صحبت داشت و در آخر به شيراز نقل مكان نمود و در سال 305 دنيا را وداع گفت . « 2 »
( 638 ) ابوعبداللَّه ، ابوالجنّاب ، شيخ نجم الدّين طامّه احمدبن [ محمد ] ملقّب به ولىّتراش ، عمر خيوقى كبرى خوارزمى « 3 »
صاحب كمالات نفسانى و زهد و ولايت و كرامت و شاگرد بابافرج و شيخ محمّد اسماعيل قصرى و روزبهان مصرى فارسى كبير و عمّار بن ياسر بدليسى و احمد موصلى و قاضى امام بن عصر است كه از هر كدام استفادهها برد . ولادتش در سال 540 و وفاتش در سال 618 واقع گرديد .
در كيفيت وفات وى گفتهاند : چون كفّار تتار مغول « 4 » به خوارزم رسيدند ، ابوعبداللَّه به
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 263 .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 174 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 214 و 238 .
( 3 ) . خَيَوق : معرّب خيوه ، شهرى از نواحى خوارزم ؛ خوارزمى / خوارزميّه : منسوب به خوارزم ناحيهاى معروف و وسيعى واقع در كنارهى رود جيحون ( آمودريا ) در آسياى ميانه .
( 4 ) . مغول : قوم معروف ، ساكن در كشور مغولستان ، شمال چين و نواحى ديگر .