( 996 ) پادشاه چينى
از اهل اللَّه ، صاحب ترك و تجريد و از شاگردان اخلاقى اخى سعد الدّين ، محمود بن ابى القاسم تبريزى - متوفى به سال 570 - است مزارش در سر قلّهاى معين معروف به قله اخى سعد الدّين جنب مزار استادش قرار دارد .
حكايت
در علت آن كه ترك و تجريد را اختيار نمود و دست از سلطنت كشيد گفتهاند كه : اخى سعد الدّين هنگام سياحت گذارش به چين افتاد و در حال سير دريا چيز نفيسى در دست داشت . كه در دريا افتاد و غوّاصان از بيرون آوردن آن عاجز گشتند . پادشاه متألّم و متأسّف شد . آن مرد بزرگ به ماهيان خطاب مىكند ، پس از ساعتى آن شيىء نفيس را بيرون آورده و به خدمتش عرضه مىدارند . پادشاه از مشاهدهى اين امر بىقرار گشته و از ارادتمندان وى مىشود و با سعدالدّين به تبريز مىآيد و ترك سلطنت مىكند . « 1 »
( 997 ) پادشاه خاتون زوجهى پير شيخ علىّ بن تاج صبيّهى يعقوب پادشاه
عارف بزرگوارى است كه در اثر صحبت پير شيخ به كمالات نايل گشت و قبل از
هامش
( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 34 .