( 879 ) شيخ العجم امير مازندرانى
از مجاذيب عاشقان و مزارش در دارالمرز « 1 » مشهور است . ديوان رباعياتى دارد كه به لفظ پهلوى « 2 » سروده است .
« كنت كنز » نه كره ره من بو شائمه * خمير كرده آب چهل صائمه
واجب الوجود علّم الاسمائمه * ارزان مفروش دُرّ گرانبهائمة « 3 »
( 880 ) اميره مولا
پدرش حاكم تبريز بود و مزارش در امامزاده رى است . « 4 »
( 881 ) امين افندى « 5 »
به خصايل انسانى و فضايل نفسانى پيراسته و به اوصاف حميده و اخلاق گزيده آراسته و در مروّت و محبّت وحيد روزگار است . عمرى دراز يافت [ قريب 90 سال ] و همه را به مجاهدت و اوراد و اذكار گذرانيد . حاج زين العابدين شيروانى - متوفى به
هامش
( 1 ) . دارالمرز : به سه جا اطلاق مىشود : 1 . گيلان و مازندران و استرآباد عموماً ؛ 2 . گيلان خصوصاً ؛ 3 . رشت بالاخصّ .
( 2 ) . پهلوى : زبان يا خط اصيل ايرانى .
( 3 ) . رياض العارفين ، ص 55 .
( 4 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 1 .
( 5 ) . بعيد نيست وى همان درويش محمد امين افندى باشد . افندى : واژه تركى برگرفته از لاتين ، كسى را كه مستقّل از ديگران كار كند ، كه به طريق احترام به بزرگان اطلاق شده و يا به آخر نام آنان افزوده مىشود .