( 723 ) ابوجعفر ، احمد بن وهب
عارفى بزرگوار كه با ابوحاتم عطاّر صحبت داشت . اصلش از بصره است ، و در سال 270 از دنيا رفت . « 1 »
( 724 ) ابوالعبّاس ، احمد بن هارون بَردَعى « 2 »
ابوبكر ، عبداللَّه بن طاهرى ابهرى - متوفى به سال 330 - را ديدار نمود .
گفتار
- ابوالعباس از ابوبكر طاهر به نقل از عبداللَّه مرتعش مىگويد : هر كه ديدار وى تو را منفعت نبخشد ، وى تو را منفعت نكند .
- نيز از ابوبكر طاهر نقل مىكند : « لا يصلح الكلامُ إلّالرجلٍ إذا سكت خاف العقوبةَ بكلامه . » ؛ ( سخن گفتن جز براى كسى كه وقتى ساكت شود به واسطهى سخن گفتن از عذاب الهى بيم داشته باشد ، شايسته نيست . ) « 3 »
( 725 ) شهاب الدّين ، احمد بن هلال صوفى حُسبانى « 4 »
اهل معرفت و صاحب كرامات است كه در قرن 9 مىزيست . وى صاحب تفسير آية
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 142 .
( 2 ) . بَردَعى : منسوب به بَرْدَعَه و يا بَرْذَعَه شهر بزرگ واقع در آخرين نقطههاى جمهورى آذربايجان در 9 فرسنگى گنجه كه اكنون خراب گرديده است .
( 3 ) . همان 167 .
( 4 ) . صوفى : 1 . از باب اشتقاق كبير از صفا و صفوت گرفته شده و به معناى برگزيده است ؛ 2 . پشمينه پوش . دو احتمال ديگر نيز در وجه تسميه به اين نام ذكر شده ، براى توضيح بيشتر ، ر . ك : مفردات راغب ، و الانساب سمعانى ؛ حُسبانى : منسوب به حُسبان از توابع دمشق .