هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
« 1 » اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن ، و او به همه چيز عالم مىباشد .
پس از آن گفت : اى ابراهيم ! اگر كسى را ديدى كه در ميان خلايق به روش آنان زندگى كرد و با اين حال زهد و تقوى را از دست نداد ، او را برگزين كه خرق عادات و بروز آن از او سهل است . پرسيدم : با چه طبقه از مردمان محشور گردم ؟ گفت : با نيك بخت . گفتم : نيك بخت كيست ؟ گفت : آن كس كه از او بهره دنيا و آخرت گيرى .
پرسيدم : با كه صحبت نمايم ؟ گفت : با عالِم ، كه هر لحظه چيزى از او بياموزى .
گفتار
- از مصاحبت سه كس احتراز كن : اوّل ، آنان كه عمل را براى فايده دنيوى كنند ؛ دوّم ، طبقه اراذل كه نيكان را از بدان تميز نمىدهند ؛ سوّم ، آنان كه دين را به دنياى خود فروخته باشند .
( 94 ) ابوفاتك ، ابراهيم بن فاتك بغدادى
صاحب مقام و منزلتى عظيم است و با آن كه از شاگردان ابوالقاسم جنيد - متوفى به سال 297 - است ، جنيد وى را تعظيم و تكريم مىنمود . ابراهيم ، شاگرد ابوالحسن نورى - متوفى به سال 295 - و حسينبن منصور حلاج - متوفى به سال 309 - نيز بوده است .
گفتار
از وى پرسيدند : توحيد چيست ؟ گفت : « إفرادُ القِدَم من الحدث . » ؛ ( قديم را از حادث جدا كردن . )
هامش
( 1 ) . سورهى حديد ، آيهى 3 .