مردى صاحب نفَس و داراى كرامات بىشمار است كه از فقرا و مساكين دلجويى مىنمود و بسيار به ملاقات حضرت خضر - عليهالسّلام - نايل آمد . در سال 880 در سن 80 سالگى چشم از جهان فروبست . « 1 » گفتار
- « لا تُكبِّر ، تعظُم . »
تكبّر نورز ، تا بزرگ شوى .
- « طهِّر قلبَك من محبّة الدّنيا ، يَجرِ ماءُ الإيمان فى قلبك جداولَ ، و من لم تَنظِف قلبَه من ذلك ، لا يجرى فى قلبه ماءُ الإيمان . »
قلبت را از دوستى دنيا پاك كن ، تا آب ايمان در دلت به صورت نهرهايى جارى گردد كه هر كس قلبش را از آن پاك نكند ، آب ايمان در دلش جارى نمىشود .
( 102 ) ابراهيم متوكّل
اهل معرفت و از ثابتقدمان در توكّل است .
حكايت
شيخ ابوعبداللَّه محمّد خفيف - متوفى به سال 391 - به يك واسطه از وى نقل مىكند كه :
روزى به صحرا رفتم ، ابراهيم را ديدم در حالى كه جامههاى خود را شسته و زير آفتاب انداخته بود تا خشك شود . گفتم : بيا با هم برويم و غذايى بخوريم . پيراهنش را كه هنوز خشك نشده بود ، پوشيد و با من همراه شد . چون مقدارى راه برفتيم ، خوشه انگورى بر زمين افتاده بود آنرا برداشت ، شست و خورد و به من گفت : تو برو ، مرا همين كفايت است و هر چه كوشش كردم ، نيامد . « 2 »
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 2 ، ص 77 .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ، شمارهى 314 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 230 .