سادات متولّد شد و همان جا ساكن بود . سپس به قريهى دَرْگزين نقل مكان نمود و به شغل آسيابانى پرداخت . چون نفحات و جذبات الهى وى را فراگرفت ، اموال خود را به عيال و دو دختر خود بخشيد و همسرش را طلاق گفته و به خود مشغول شد . جمعى از اعيان مشهد و تمام طايفه اكراد به وى ارادتى كامل داشتهاند . با آن كه مردى عامى بود ، در معارف نيكو سخن مىگفت ، به گونهاى كه عارف و عامى بهره مىبردند . سيد ابوالقاسم در اوايل سال 1319 به ملكوت اعلى پيوست . « 1 »
( 421 ) ميرزا ابوالقاسم درويش شيرازى
اهل معرفت و صاحب علم و عمل و از ارادتمندان حاج عبدالوهاب نايينى - متوفى به سال 1212 - است . بسيار كم سخن مىگفت و محبت راه ترقى و تكميل را مىدانست . « 2 »
( 422 ) ابوالقاسم دمشقى
عارفى ربانى و از شاگردان اخلاقى سالمى « 3 » - قرن چهارم - است . « 4 »
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 331 .
( 2 ) . ر . ك : شرح حال حاج عبدالوهاب نايينى . محتمل است وى همان حاج ميرزا ابوالقاسم حسينى شيرازى سكوت متوفى 1239 و يا ميرزا ابوالقاسم شيرازى متخلص به خاموشى متوفى 1249 و يا شخص ديگرى باشد ، چرا كه در آن ديار چند كس به اين نام بودهاند از همين رو وى خود را درويش ملقب كرد .
( 3 ) . محتمل است سالمى محمد بن حسين - متوفى به سال 412 - و يا حسين بن محمد - متوفى به سال حدود 340 - باشد .
( 4 ) . ر . ك : نفحات الانس ، شمارهى 216 ؛ شرح حال ابوبكر كتانى .