گفتار
- اهل محبّت ، بر آتش شوق كه به محبوب دارند تنعّم مىكنند ، بيشتر و خوشتر از تنعّم اهل بهشت .
- به اصحاب خويش مىگفت : آيا در ميان شما كسى هست كه خداوند او را بر آنچه ارادهى وجود فرموده ، پيش از ظهور و پيدايش آن آگاه ساخته باشد ؟ مىگفتند : خير .
مىگفت : برويد و بر قلوبِ محجوبِ از خداى خود ، گريه كنيد .
- از استدلال شاهد بر غايب پرسيدند ؟ گفت : استدلال چگونه توان كرد از صفات كسى كه او را مِثل باشد بر آن كه او را مثل نباشد ؟ !
- پرسيدند از معرفت ، گفت : منّت ديدن است در كل احوال و عجز از شگرگذارى نعمتها به جملهى وجود و بىزارى است از پناه گرفتن و قوّت يافتن از همه چيزها .
- پرسيدند : صفت مريد چيست ؟ گفت : آن است كه حق تعالى فرموده است :
ضاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ وَ ضاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ
« 1 » زمين با همه پهناورى بر ايشان تنگ شد و خودشان نيز بر خودشان تنگ گرديدند . « 2 »
( 258 ) شيخ ابوالحسن صلاح
صاحب طلب ، روندهى طريق قرب و از ارادتمندان شيخ الاسلام احمد جامى - متوفى به سال 536 - است . « 3 »
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 118 .
( 2 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 139 .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ، شمارهى 13 ، از اصحاب شيخ الاسلام جامى .