( 259 ) ابوالحسن عشقى خداقلى
( 260 ) شيخ ابوالحسن علوى دينَوَرى « 1 »
اهل معرفت و شاگرد اخلاقى ابراهيم بن خوّاص - متوفى به سال 291 - است .
حكايت
دينورى حكايت ارادت به استادش را چنين نقل مىكند : وقتى در فصل زمستان كه هوا بسيار سرد و برف فراوان باريده بود ، در مسجد جامع دينور شدم ، شيخ را ديدم كه در صحن مسجد نشسته بود . نزديك رفتم و سلام كردم ، جواب داد . چون بر تن او جامهاى كه دفع سرما كند نديدم ، دلم سوخت ، گفتم : يا ابااسحاق ! با اين سرماى سخت چه مىكنى ؟ گفت : در نهايت خوبى و كمال دلخوشى به سر مىبرم . گفتم : جامهاى جهت دفع سرما از من قبول مىكنى ؟ جواب داد : تو با نيت خالصى كه دارى ، به اجر خود مىرسى ، ولى چه شده كه مرا از تجريد و توكّل به تعلقات دنيوى مىخوانى ؟ نزديك من بيا . چون نزديك شدم ، دستم را گرفت و بر بدن خويش گذاشت ، او را از شدت گرمى غرق عرق ديدم . پس به من نظرى كرد و اين دو بيت بخواند :
لقد وُضِع الطّريقُ إليك حقّاً * فما احدٌ بغيرك يستدلّ
به راستى كه تنها راه به سوى تو قرار داده شده است و لذا هيچ كس نيست كه به
هامش
( 1 ) . علوى : منسوب به جدّ به نام على ، از جمله اميرالمؤمنين علىّ بن ابى طالب - عليهالسّلام - ؛ دينَوَرى : منسوب به دينَوَر از شهرهاى بزرگ كردستان ايران واقع در نزديكى كرمانشاه كه مخروب گرديده .