- طريقت مشايخ ما - قدّس اللَّهُ أرواحَهم و رضى اللَّهُ عنهم - بر آن جمله است كه : در اين كار ، اول در تصفيه دل كوشند نه در تبديل اخلاق ؛ كه چون تصفيه دل دست داد و توجه به شرط حاصل آمد ، امداد فيض حقّ را قابل گردد و از اثر فيض حقّ در يك زمان چندان تبديل اخلاق و صفات نفس حاصل آيد ، كه به عمرها ، به مجاهدات و رياضات حاصل نيامدى .
و شرط تصفيه دل ، آن است كه اوّل دادِ تجريد صورت بدهد ، به ترك دنيا و عزلت و انقطاع از خلق و مألوفاتِ طبع و باختنِ جاه و مال ، تا به مقام تفريد رسد ؛ يعنى تفرّد باطن از هر محجوب و مطلوب كه ما سوىِ حقّ است ، آنگه حقيقت توحيد كه سرّ «
فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ .
» ؛ ( پس بدان كه معبودى جز خداوند وجود ندارد . ) است روى نمايد .
- روندگان را طايفهاى برآنند كه تا تزكيهى نفس حاصل نيايد ، تحليهى روح ميسّر نشود ؛ و طايفهاى گفتهاند : پى تحليهى روح ، تزكيهى نفس ميسّر گردد . و مشايخ - قدّس اللَّه أرواحهم - برآنند كه اگر مدّت عمر در تزكيهى نفس بسر برند ، نفس تمام مزكّى نگردد و كس به تحليهى روح نپردازد ؛ و ليكن چون اول نفس را به قيد شرع محكم كردند ، روى به تصفيهى دل و تحليهى روح آورند ، بر قضيّهى « من تقرّب إلىّ شبراً ، تقرّبتُ إليه ذراعاً . » ؛ ( كسى كه به اندازهى يك وجب به من نزديك شود ، من به اندازه يك ذراع به او نزديك مىشوم . ) الطاف خداوندى به استقبال كَرَم پديد آيد وتصرّفات جذبات عنايت و فضل فيض الوهيّت متواتر گردد ؛ كه :
« من أتانى بمشىٍ ، أتيتُه هرولةً . »
كسى با [ مانند ] راه رفتن نزد من آيد ، من دوان دوان نزد او آيم .
به يك لحظه تزكيه ، نفس را حاصل شود كه به مجاهده عمر حاصل نيايد .