220 .
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
« 1 »
آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مىدهيم كه در زمين خواستار برترى و فساد نيستند ، و فرجام [ خوش ] از آنِ پرهيزگاران است .
221 .
وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
« 2 »
و با خدا معبودى ديگر مخوان . خدايى جز او نيست . جز ذات او همه چيز نابودشونده است . فرمان از آنِ اوست . و به سوى او بازگردانيده مىشويد .
222 .
أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ
« 3 »
آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟
223 .
مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ * وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ
« 4 »
كسى كه به ديدار خدا اميد دارد [ بداند كه ] اجل [ او از سوى ] خدا آمدنى است ، و اوست شنواى دانا . * و هر كه بكوشد ، تنها براى خود مىكوشد ، زيرا خدا از جهانيان سخت بىنياز است .
224 .
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
« 5 »
هر كه را بخواهد عذاب و هر كه را بخواهد رحمت مىكند و به سوى او بازگردانيده مىشويد .
هامش
( 1 ) . سورهى قصص ، آيهى 83 .
( 2 ) . سورهى قصص ، آيهى 88 .
( 3 ) . سورهى عنكبوت ، آيهى 2 .
( 4 ) . سورهى عنكبوت ، آيات 5 و 6 .
( 5 ) . سورهى عنكبوت ، آيهى 21 .