. . . دوستى خود و دوستى همه دوستدارانت و دوستى هر عملى كه مرا به دوستىات مىرساند روزىام كن و با توكل بر خود و واگذارى امورم به تو و خشنودى از قضايت و رام بودن در برابر فرمانت بر من منت گذار ، تا پيش افتادن آن چه را به تاخير انداختهاى و به تاخير افتادن آن چه را پيش داشتهاى ، دوست نداشته باشم .
دعاى بعد از نماز صبح
961 . « يا مَن هو أقربُ إلىَّ من حَبْل الوريدِ ! يا مَن يَحولُ بينَ المرءِ و قَلبِه ! يا مَن هو بِالمَنظر الأعلىِ ! يا مِن ليس كَمثله شَىءٌ و هُوَ السّميعُ العليمُ و أجوَدَ مَن سُئِل ! و يا أوسَعَ مَن أعطَى ! و يا خيرَ مَدعُوٍّ ! و يا أفضَلَ مُرتَجَا ! . . . أصبَحتُ وَ ربّى محمودٌ ، أصبَحتُ أشرِكُ بِاللَّه شيئاً ، و لا أدعو مع اللَّهِ أحداً ، و لا اتَّخِذُ من دونه وَليّاً ، اصبَحتُ عَبداً مَملوكاً لا أملِكُ إلّاما ملَّكَنى رَبّى ، أصبَحتُ لا أستطيعُ أن أسوَق إلى نَفْسى خيرَ ما أرْجوا و لا أصرِفَ عنه شرّ ما أحذَر . . .
و أصبَحتُ فقيراً لا أجِدُ أفقَرَ مِنّى بِاللَّه ، أصبِحُ ، و بِاللَّه أمسِى ، و بِاللَّه أحيا ، و بِاللَّه أموتُ ، و إلى اللَّه النُّشورُ . » « 1 »
اى نزديكتر به من از رگ گردن ! اى آن كه بين انسان و قلبش قرار گرفتهاى ! اى كسى كه در نظر گاه برتر قرار دارى ! اى آن كه چيزى مانند او نيست و او شنواى داناست !
اى بخشندهترين كسى كه از او درخواست مىشود و اى گشاده دستترين عطا كننده و اى بهترين خوانده شده و برترين اميد داشته شده . . . صبح كردم در حالى كه پروردگارم ستوده است . صبح كردم در حالى كه چيزى را شريك خداوند قرار نمىدهم و با او كسى را نمىخوانم و به جز او سرپرستى نمىگيرم . صبح كردم در حالى كه بندهاى داراى مالك و صاحب مىباشم و مالك چيزى جز آن چه او به من بخشيده نمىباشم . پروردگارا ! صبح كردم در حالى كه توانايى ندارم آن خير و نيكى را كه به آن اميدوارم ، به سوى خود بكشم و آن شر و بدى كه از آن ترسانم از خود دور
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 83 ، ص 188 ، حديث 50 .