و غَلبتُ بِاللَّه و اعتَمدتُ بِاللَّه و استَترتُ بِاللَّه و حُفظِتُ بِاللَّه و استَحفظتُ بِاللَّه ، خيرِ الحافِظينَ .
تَكهَّفتُ بِاللَّه و حُطتُ نَفْسى و أهلى و مالى و إحوانى و كلَّ من يَعنيِنى أمرُه بِاللَّه ، الحافظِ اللَّطيفِ و اكتَلَأتُ بِاللَّه و صَحبِتُ حافظَ الصّاحِبينَ و حافِظَ الأصحابِ الحافِظينَ و فوَّضُت أمرى إلى اللَّهِ ، الّذى لَيس كَمثله شىءٌ و هو السّميعُ البصيرُ و اعتَصِمتُ بِاللَّه ، الّذى مَن اعتَصَم بِه نَجا مِن كُلّ خَوفٍ و توكَّلتُ على اللَّه العزيزِ الجبّارِ و حَسبِىَ اللَّهُ و نِعم الوكيلُ و مَن يتَوَكَّل على اللَّه فَهو حسبُه ، ما شاءَ اللَّهُ ، لا قوّةَ إلّابِاللَّه ، لا إله إلّااللَّهُ ، محمّدٌ رسولُ اللَّهِ و صلَّى اللَّهُ على محمّدٍ و آلِه الطّاهِرينَ و سلَّم تَسليماً عليهِم أجمَعينَ . . . » « 1 » [ در دعاى در امان ماندن از دشمنان و مصونيّت از بدىها به واسطهى پناه بردن به خداوند - تباركوتعالى - ] به نام خداوند بخشنده مهربان . به نام خدا و به نام خدا و هيچ نيرويى جز به او نيست ، بر هر چيز چيره گشته و چيرگى چيره شوندگان به اوست و اهل رغبت و شوق از او درخواست مىكنند و اهل توكل بر او توكل مىنمايند و چنگ زنندگان به رشته او چنگ مىزنند و اعتماد ورزان به او اعتماد مىكنند و پناه جويان به او پناهنده مىشوند و او آنها را كافى است و نيكو وكيلى براى آنهاست . خود را به خدا در امان نگه مىدارم و به او خود را حفظ مىكنم و به او پناهنده مىشوم و خود را در پناه او قرار مىدهم و از او يارى مىجويم و به او خوددارى مىنمايم و به او سر بلندى مىجويم و به او چيره مىگردم و پيروز و غالب مىشوم و به او اعتماد مىورزم و به او پنهان مىشوم و به او نگه مىدارم و از خدايى كه بهترين نگاهدارنده است ، حفظ و نگه دارى مىخواهم و به او خود را در قلعه و غار امان داخل مىكنم و خود و خانواده و دارايى و برادران و هر كه در نزد من ارزشمند و مورد توجه من است ، همگى را به خداى نگهدارنده و داراى لطف و احسان ، حفظ و نگهدارى مىكنم و خود را به خدا حفظ مىنمايم و همنشين نگهدارنده دوستان و همنشينان و نگهدارنده ياران حفظ كننده گشتهام و امر و كارم را به خدايى كه چيزى مانند او نيست و شنوا و
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 83 ، ص 327 ، حديث 20 .