الْعَظِيمُ
« 1 »
خداست كه معبودى جز او نيست ؛ زنده و برپادارنده است ؛ نه خوابى سبك او را فرو مىگيرد و نه خوابى گران ؛ آن چه در آسمانها و آن چه در زمين است ، از آنِ اوست .
كيست آن كس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند ؟ آن چه در پيش روى آنان و آن چه در پشت سرشان است مىداند . و به چيزى از علم او ، جز به آن چه بخواهد ، احاطه نمىيابند . كرسىِ او آسمانها و زمين را در بر گرفته ، و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست ، و اوست والاىِ بزرگ .
11 .
لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
« 2 »
در دين هيچ اجبارى نيست و راه از بىراهه به خوبى آشكار شده است . پس هر كس به طاغوت كفر ورزد ، و به خدا ايمان آورد ، به يقين ، به دستاويزى استوار ، كه آن را گسستن نيست ، چنگ زده است . و خداوند شنواىِ داناست .
12 .
أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِيهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ
« 3 »
آيا كسى از شما دوست دارد كه باغى از درختان خرما و انگور داشته باشد كه از زير آنها نهرها روان است ، و براى او در آن [ باغ ] از هر گونه ميوهاى [ فراهم ] باشد ، و در حالى كه او را پيرى رسيده و فرزندانى خردسال دارد ، [ ناگهان ] گردبادى آتشين بر آن [ باغ ] زند و [ باغ يكسر ] بسوزد ؟ اين گونه ، خداوند آيات [ خود ] را براى شما روشن مىگرداند ، باشد كه شما بينديشيد .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 255 .
( 2 ) . سورهى بقره ، آيهى 256 .
( 3 ) . سورهى بقره ، آيهى 266 .