رسولِ اللَّهِ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بِهذا الرجلِ ، فتابَ وأنابَ واقبَلَ إلى طاعَة اللَّهِ - عزّوجلّ - فلم يأتِ عليه سبعَةَ أيّامٍ حتّى أغيِرَ على سَرْح المدينةِ ، فوَجَّه رسولُ اللَّهِ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - في أثَرهم جماعةً ذلك الرجلُ أحدُهم فاستُشهِدَ فيهم . » « 1 »
به پيامبر گفتند : يا رسول اللَّه ! فلان كس نابود گرديد چون فلان گناه را انجام مىدهد .
حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : اين طور نيست ، بلكه نجات يافت وخداوند حسن عاقبت به او عطا مىكند و گناهانش را پاك و آنها را به نيكىها تبديل مىكند ؛ زيرا همين مرد روزى از راهى مىگذشت ، مؤمنى را ديد كه عورتش نمايان است ولى خودش نمىداند ، اين مرد عورت او را به گونهاى پوشاند كه خبردار نگرديد ، مبادا شرمنده شود . سپس اين مؤمن در هنگام مردن فردى را كه عورتش را پوشانده بود شناخت و برايش چنين دعا كرد : خداوند اجر و پاداشت را فراوان و بازگشتت را نيكو فرمايد و در حسابت سختگيرى نكند . خداوند هم دعاى او را اجابت نمود و در نتيجه اين فرد گناهكار با دعاى آن مؤمن خوش عاقبت مىگردد . وقتى فرمايش پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - به گوش مرد گناهكار رسيد ، توبه كرد و برگشت و به طاعت الآهى رو آورد و هنوز بيش از هفت روز از توبهاش نگذشته بود كه به دروازه شهر مدينه حمله شد و پيامبر گروهى را كه اين مرد يكى از آنها بود براى مقابله با دشمن فرستاد و در اين حادثه به شهادت رسيد .
شرايط قرار گرفتن در نور اعظم الهى
538 . « أربعٌ مَن كُنَّ فيهكان في نور اللَّهِ الاعظمِ : من كان عِصمةُ أمرِه شهادَةَ أن لا إله إلّااللَّهُ ، و أنّي رسولُ اللَّهِ ؛ و من إذا أصابَتْه مُصيبةٌ قال : إنّا لِلّه و أنا إليه راجِعونَ ؛ و مَن إذا أصابَ خَيراً قال : الحمدُ لِلّه ربِّ العالَمينَ ؛ و مَن إذا أصابَتْه خَطيئةً قال : استَغفِر اللَّهَ و أتوبُ إليه . » « 2 »
چهار صفت در هر كه باشد در نور اعظم خداوند است : كسى كه دستاويزش در كارها
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 5 ، ص 155 ، حديث 7 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 90 ، ص 199 ، حديث 27 .